Especie:
Micrurus nigrocinctus

Sinónimos:
Micrurus nigrocinctus (GIRARD 1854)
Micrurus pachecoi - TAYLOR 1951
Micrurus nigrocinctus — LINER 1994
Micrurus nigrocinctus — SAVAGE 2002Micrurus nigrocinctus babaspul ROZE 1967
Micrurus nigrocinctus babaspul — WELCH 1994: 87Micrurus nigrocinctus coibensis K.P.SCHMIDT 1936
Micrurus nigrocinctus coibensis K.P.SCHMIDT 1936
Micrurus nigrocinctus coibensis — WELCH 1994: 87Micrurus nigrocinctus divaricatus (HALLOWELL 1855)
Elaps divaricatus HALLOWELL 1855
Micrurus nigrocinctus divaricatus — SCHMIDT 1933
Micrurus nigrocinctus divaricatus — WELCH 1994: 87Micrurus nigrocinctus nigrocinctus (GIRARD 1854)
Elaps nigrocinctus GIRARD 1854 (1855: 226)
Elaps fulvius BOULENGER 1896
Micrurus nigrocinctus nigrocinctus — WELCH 1994: 87Micrurus nigrocinctus ovandoensis SCHMIDT & SMITH 1943
Micrurus nigrocinctus ovandoensis SCHMIDT & SMITH 1943Micrurus nigrocinctus wagneri MERTENS 1941
Micrurus nigrocinctus wagneri MERTENS 1941Micrurus nigrocinctus yatesi DUNN 1942
Micrurus nigrocinctus yatesi DUNN 1942Micrurus nigrocinctus zunilensis K.P.SCHMIDT 1932
Micrurus nigrocinctus zunilensis K.P.SCHMIDT 1932
Micrurus nigrocinctus zunilensis — SMITH 1942: 454
Micrurus nigrocinctus zunilensis — WELCH 1994: 87
VÍBORA CORAL DE AMÉRICA CENTRAL
Llega
a medir hasta un metro, aunque lo común es entre sesenta y setenta y
cinco centímetros de longitud. Generalmente las hembras son más
grandes que los machos.
El cuerpo tiene un patrón de 10-24 anillos negros flanqueados por anillos
amarillos, delgados e incompletos en su parte ventral, que en ocasiones se encuentran
ausentes. Los anillos rojos que separan a los amarillos entre sí, son
de dos a cuatro veces más anchos que los negros. Sus escamas se encuentran
fuertemente marcadas de color negro. En ocasiones se encuentran limpias. La
cola tiene de 3-8 anillos negros.
La cabeza puede ser negra en su parte anterior, cubriendo solo el hocico o ir
hasta la parte trasera de los ojos. Luego se presenta un anillo amarillo claro,
con anchos variables dependiendo del pigmento negro de la cabeza y del anillo
nucal negro que se inicia después de éste.
Es de hábitos crepuscular, nocturno y terrestre. En ocasiones se encuentra
activo durante el día. Generalmente se está oculto en huecos del
suelo, entre raíces, hojarasca, bajo rocas o troncos caídos.
Al sentirse en peligro o amenazado, coloca su cabeza debajo de alguna parte
de su cuerpo y levanta la punta de la cola mostrando sus colores en forma de
advertencia o bien para que el atacante no sepa cual es la cabeza.
Se alimentación de muy variada. Preda serpientes ciegas, Anomalepis
mexicanus, Helminthophos sp., culebras, Ninia maculata, N. sebae, Coniophanes
spp., C. fissidens, Geophis dunni, G. Nasalis, Adelphicos quadrivirgatus, Rhadinaea
godmani, Tantilla spp., Leptodeira nigrofasciata, Drymobius margaritiferus,
serpientes venenosas, Porthidium ophryomegas, lagartijas y huevos de
las mismas. Es presa de otras serpientes, aves rapaces y mamíferos como
el zorrillo.
Su reproducción es ovípara. Pone entre 5 y 15 huevos. Tardan entre
cuarenta y siete y ochenta y un días en eclosionar. Las crías
miden al nacer entre diecisiete y veintiún centímetros de longitud.
Habita hasta los mil cuatrocientos metros sobre el nivel del mar en una gran
variedad de tipos de vegetación, como selva tropical lluviosa, selva
seca o caducifolia, bosque montañoso húmedo y bosque montañoso
seco, hasta, ocasionalmente, en bosque de niebla.
Se encuentra validado por ITIS "Integrated Taxonomic Information System".
Se dispersa desde el sur de México en los estados de Oaxaca y Chiapas
a través de Centro América en Guatemala, Honduras, El Salvador,
Nicaragua, Costa Rica, Panamá hasta el noroeste de Colombia.
Se dispersa por los estados de Oaxaca, Chiapas, Yucatán, Méjico.
Belice, Guatemala, Honduras, El Salvador, Nicaragua, Costa Rica, Panamá,
noroeste de Colombia. También en algunas islas como del Maíz en
Nicaragua y las islas San Miguel, San José, Coiba y Taboga en Panamá.
Presenta nueve subespecies.
Comentario:
Modificado de RedTox.org
Subespecies:
Micrurus nigrocinctus babaspul ROZE 1967
Se dispersa por Corn Islands, Nicaragua.
Micrurus nigrocinctus coibensis SCHMIDT 1936
Se dispersa por Coiba Island, Panamá.
Micrurus nigrocinctus divaricatus (HALLOWELL 1855)
Se dispersa por Belice y el norte y centro de Honduras.
Micrurus nigrocinctus nigrocinctus (GIRARD 1854)
Se dispersa por las costas atlánticas de Nicaragua, Costa Rica, Panamá y norte de Colombia.
Micrurus nigrocinctus ovandoensis SCHMIDT & SMITH 1943
Micrurus nigrocinctus ruatanus
Micrurus nigrocinctus wagneri MERTENS 1941
Micrurus nigrocinctus yatesi DUNN 1942
Micrurus nigrocinctus zunilensis SCHMIDT 1932
Se dispersa por Chiapas, en la costa del Pacífico de Méjico. Guatemala, El Salvador, sur de Honduras.
COLABORE
PARA MEJORAR LA PÁGINA.
ENVÍE DESCRIPCIONES DE SERPIENTES.
ESCANEE O FOTOGRAFÍE ARTÍCULOS SOBRE LAS DIFERENTES ESPECIES.
RECUERDE ENVIAR TAMBIÉN INFORMACIÓN SOBRE LA BIBLIOGRAFÍA
UTILIZADA.
contacto